ปี 2568 ที่เพิ่งเริ่มต้นได้ไม่กี่วัน น่าจะเป็นปีแห่งความท้าทายสำหรับประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งต่างพยายามกระตุ้นการเติบโตทางเศรษฐกิจ แต่อาจต้องเจอกับสงครามภาษีนำเข้า ภาวะเศรษฐกิจชะลอตัว ไปจนถึงความวุ่นวายทางการเมือง
Piter Abdullah ผู้อำนวยการสถาบันคลังสมอง Segara แห่งอินโดนีเซีย แสดงความเห็นว่า ในด้านการต่างประเทศนั้น บรรดาประเทศในเอเชียอาคเนย์จะต้องนำพาประเทศฝ่าคลื่นลมในรูปของความไม่แน่นอนในโลกที่อยู่ในระดับสูง พร้อมไปกับรับมือการท้าทายภายในประเทศ ซึ่งหนักหน่วงพอกัน
เริ่มจากอินโดนีเซีย ซึ่งมีเศรษฐกิจใหญ่สุดในภูมิภาค และเผชิญอุปสรรคในประเทศในรูปของการบริโภคครัวเรือนที่ซบเซาเนื่องจากประชากรชนชั้นกลางลดจำนวนลง ประกอบกับรัฐบาลใหม่จัดทำมาตรการหลายอย่างที่อาจกระทบต่อเสถียรภาพการคลังของประเทศ
ส่วนไทยนั้น ก็กำลังหาทางกระตุ้นเศรษฐกิจที่ขับเคลื่อนด้วยอุตสาหกรรมท่องเที่ยวและบริการหลังจากโดนพิษโควิด แต่การบริโภคในประเทศที่อยู่ในระดับต่ำ ประกอบกับหนี้สินภาคครัวเรือนในระดับสูง และความไม่แน่นอนทางการเมือง อาจเป็นอุปสรรคต่อความพยายามกระตุ้นเศรษฐกิจ
ด้านมาเลเซียกับเวียดนาม ซึ่งเศรษฐกิจขยายตัวแข็งแกร่งเมื่อปีที่แล้ว จะเผชิญการท้าทายหลักในรูปของการรักษาแนวโน้มการเติบโต และการสานต่อความพยายามดึงดูดการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ ท่ามกลางกระแสการท้าทายในโลก โดยเฉพาะการท้าทายจากว่าที่ประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์แห่งสหรัฐ ที่ประกาศจะปกป้องสินค้าอเมริกัน
ทั้งนี้ ในช่วงบริหารประเทศเมื่อปี 2560 ทรัมป์จัดเก็บภาษีนำเข้าสินค้าจากจีนในอัตราสูง นโยบายดังกล่าวดำเนินมาจนถึงสมัยของประธานาธิบดีโจ ไบเดน ซึ่งเพิ่มเติมมาตรการให้รวมถึงสินค้าที่ผลิตโดยบริษัทจีนซึ่งดำเนินงานในประเทศอื่น อย่างเวียดนาม
Piter ระบุว่า ทรัมป์ได้แสดงท่าทีข่มขู่ประเทศที่เขามองว่าไม่เป็นมิตรกับสหรัฐ รวมถึงสมาชิกกลุ่มบริกส์ ตั้งแต่ก่อนสาบานตนเข้ารับตำแหน่งในวันที่ 20 ม.ค.
บรรดานักวิเคราะห์ชี้ว่า ประเทศในเอเชียอาคเนย์ต้องมองหาตลาดใหม่ๆ ในช่วงที่สงครามการค้าครั้งใหม่ กำลังก่อตัวขึ้น
แต่การหาคู่ค้าใหม่ๆ ไม่ใช่เรื่องง่าย ในช่วงที่บรรดาประเทศเศรษฐกิจขนาดใหญ่ของยุโรป ต่างเผชิญความวุ่นวายทางการเมือง ขณะเดียวกับที่เศรษฐกิจก็ซบเซาลง ส่วนยักษ์ใหญ่ในเอเชียตะวันออกอย่างจีนกับญี่ปุ่น ก็ต้องรับมือกับเงินฝืด
